

D4251

ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་དཔེ་མེད་དུ་བསྒྱུར་བའོ།། །།[]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཱ་ར་ལོ་ཀ་སིདྡྷ། བོད་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།།ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་འཆི་བའི་འོག་རོལ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་རྣམ་པར་འཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་སྨྲའོ། །དེས་ནི་ཡང་དག་པར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐ་མི་དད་པར་མ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ལས་ ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དམིགས་བཞིན་པའི་ལུས་དེ་དག་ལས་བསམ་པ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྣམ་པར་མ་ཆད་པའམ། མཐའ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུན་གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་དང་པོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ནས་ཕྱིས་རྣམ་ཤེས་སྔ་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྗེས་སུ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མའི་བློ་ལས་བུའི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་མ་གྲུབ་པོ།།འདིའི་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བསལ་བའི་ཞེན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཐོག་མར་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་གྲུབ་ པའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ།ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་གསལ་བ་དག་ཀྱང་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཞེན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་སྙམ་དུ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། སྣང་བཞིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ བདག་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རིག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་བཟུང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སིམ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་ འབྲང་བའི་ཤེས་པས་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ།

我将为您翻译这段藏文。这是一段关于认识论和心识的哲学论述：
这是由克什米尔班智达噶登嘉波和译师比丘洛丹谢绕在克什米尔无比城市翻译的。


梵文：Pāraloka siddha
藏文：འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ།
汉译：他世成就论
顶礼文殊童子！
有些人主张：意识以相续不断的形式存在于出生之前和死亡之后的他世。这种说法并不正确。因为从未观察到与身体的四大元素有别的任何意识的直接显现。
如果说意识与可观察到有始有终的身体是不可分的，那么它怎么可能成为无间断或无尽的相续？若说它们是分离的，那么意识最初从四大元素获得生起后，前一刹那意识的本性会在后一刹那消失。或者，即使承认所有时候意识都是通过认知而产生的，但由于子女的意识是从母亲的心识中产生的，因此他世是不成立的。
对此的回答是：首先，那些否定他世者所说的"意识与由四大元素组成的身体不可分离"的说法是不合理的。因为在你们承认的感官意识本身并不与乐苦等不同形态相联系，外在的色等事物的明显性质也不能被体验为舒适或不舒适等差别。因为凡是以体验为所依的执著，认为"我在体验"这样的对境性质，正是通过随后的体验而成立的。由于显现的色等并不确定为乐等的本性，所以在体验色等时，舒适与不舒适的认知与色等是有别的。
凡是与所取对象不同的舒适等体验形态，都被随后的认知心确定为能取的事物，因此它就是能取。

།དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ལུས་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་ པ་ལག་མཐིལ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལག་མཐིལ་གྱི་ངོ་བོ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོར་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལག་མཐིལ་རིག་པའི་དུས་སུ་ལག་མཐིལ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཐ་དད་ པའི་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པར་མྱོང་བའི་ངེས་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པོ།།དེས་ན་ལུས་བློ་ཉིད་ཡིན་པའམ་ཆང་གི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ཅན་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་དུ་བ་འཕྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་མེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ལ། སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་ནི་རང་གི་རྒྱུན་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པ་ལྟར་དང་པོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ལས་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ནི་ཕྱིས་ཡང་རང་གི་རིགས་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བར་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ ཡང་རིགས་པའི་ཆ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་འབྲས་བུའི་གསལ་བ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ། དུས་ཅུང་ཟད་ནི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དག་ཏུ་གནས་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ནི་དངོས་སུ་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གནས་པར་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྒྱུན་དང་བཅས་པ་ནི་འབྱུང་ངོ་། །འབྲས་བུའི གསལ་བ་ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རིགས་མཐུན་པའི་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལས་ནས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་ཏེ།དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་འབར་བའམ་མི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལྟ་བུའོ།

我将为您翻译这段藏文：
因此，正如意识与当前显现的色等是不同的一样，作为能取的意识也与身体是不同的。例如，当依靠感官产生了以手掌触觉为特征的认知时，世人并不会确定手掌的本性就是乐或苦的本性，反而是相反的性质。因此，在感知手掌时，那种与手掌等有别的舒适与不舒适的体验所确定的意识，通过体验而证实是与这些（手掌等）不同的。
因此，说"身体就是心识"或者"如同酒的作用一样，是由具有思维的元素产生的"这样的主张，已被直接感知所否定。
再者，有人说：就像烟的第一刹那是从火中产生，而其他刹那则是从自身相续中产生一样，意识的本性最初是从四大元素获得，之后则只从自类中产生。这种说法也极不合理。这是因为，果的显现有两种：一些在第一刹那从相续因中获得生起，而在短暂时间内依赖于自类的其他刹那而存在，如烟等的形态。某些因虽然直接只维持果一刹那的存在，但也会产生其他刹那。因此，由于因的特殊性，某些果会伴随相续而产生。另一些果的显现则是在每一刹那都依赖于同类聚合而广泛产生的，例如灯火的燃烧或人等的认知。

།དེ་དག་ནི་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་མེ་དང་སྙིང་པོ་དང་། མིག་དང་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་རྣམས་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ་།།དེ་ལྟར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གལ་ཏེ་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་འཇིག་པའམ་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་གྱུར་བ་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡང་འཇིག་པའམ། རྣམ་པར་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་ཚོགས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་རྣམ་པར་རེག་པ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང་པོ་དེ་དང་མི་འདྲ པ་ལས་འབྱུང་ལ།གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་ནི་རང་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་འབྱུང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ལས་བྱུང་བ་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་ཡང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དང་པོར་ སྐྱེ་བ་ན།འགའ་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་ནས་རྒྱུན་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འདི་དང་པོར་བྱུང་བ་ལས་ཡིན་ལ། ཕྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ལ་རག་ན། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འདི་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་མིག་ལ་ སོགས་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལས་ཏེ་བྱུང་ཞིང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་རེག་པ་ཅན་སྐད་ཅིག་ཙམ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལྔ་པོ་དག་ནི་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྒྱུན་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཙམ་ འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་རྒྱུན་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དག་གམ་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཅིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་སྔོན་པོ་དང་། མངར་བ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་སྣང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་སྔོན་པོ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་སོ།

这些（认知）在产生的作用上，正如第一刹那依赖于火、种子、眼根、光明和作意等的接近，第二刹那等也是如此。当这些接近的因素中任何一个毁灭或改变时，其果也会毁灭或改变。因此，灯光、眼根等因的聚合相续所产生的认知，在每一刹那都依赖于（因的）存在、不存在和变化，而不是仅仅依赖于自身的因而产生。
其中，有因果的本性，最初是从与自身不同的（因）中产生，而在第二刹那等则只从与自身相同的其他事物中产生。刹那性的生起，无论第一刹那是从什么样的（因）中产生，在第二刹那等也是从同样的（因）中产生。因此，如果意识在最初产生时是从某物中产生，之后成为从相续中产生的果，那么它最初是从（某物）产生，之后是从诸识中产生的。然而，这些果并非刹那性的。
首先，五种依赖眼等因的聚合而产生，且在每一刹那都需要产生因的聚合接触的刹那性认知，是不能形成相续的。分别念也并非相续存在，而是刹那性生起，这是确定的。因为，正如属于同一相续的种子与芽，或果的差别依赖于因一样，属于同一相续的意识中的蓝色、甜味、色等显现相关的蓝色显现的分别念，由于因的差别而依赖于不同的因。

།དེ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ན་ཇི་ལྟར་དུ་བའི་རྒྱུན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་།།གང་ལ་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་དག་འབྲས་བུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བུམ་པ་ནི་འཇིམ་པ་ལས་དེའི་བདག་ཉིད་དང་། རྫ་མཁན་ལས་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལས་ནི་ རང་བཞིན་གཞན་རྣམས་འབྱུང་བར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལ་ཡང་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་དགོས་ན།སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་རྒྱུར་ བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོར་སྣང་བ་ལས་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཕྱི་མ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྒྱུའི་དངོས་ པོར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་པོའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློའི་ངོ་བོ་ནི་སྣང་བ་གང་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཚེ་སྣང་བ་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་ལས་ འབྱུང་ན།རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་མ་མཐོང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ལ་རག་ལས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུའི་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ན་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྒྱུ་ཐ་དད་ཡོད་ན་ ཡང་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་པ་སྤངས་པའི་གསལ་བ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་དག་གི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རྣམ་པ་ ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་འོས་ན་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་རྒྱུར་ངེས་པ་མེད་དོ།

在考察其因时，正如烟的相续是由火作为生因一样，对于与蓝色行相相关的分别念，却完全看不到任何因。对于那些认为相续的诸因成为果的明显自性差别的建立根据的观点，就如同瓶子从泥土中获得其本质，从陶工获得形状的差别，从其他诸因获得其他自性这样的认识一样，对于分别知的相续，也应当依靠相续因的力量来建立不同的自性。然而，对于与蓝色行相相关的分别念，不能仅仅说识是其因，因为若仅是无差别的识，将导致所有识聚同时生起的过失。
若说"从蓝色显现产生后续的蓝色显现"，具有蓝等差别的识也不能被考察为因的实体，因为若考察为因的实体，则会显现为具有错乱。如此，具有蓝色行相差别的心的本性，从某种显现中产生时所见到的，在其他时候又从与其他显现相关的识中产生，而相续因从未被见到是错乱的。因为，一切依赖因的差别而具有差别的果的显现都能成立世间言说，因此，当无有因的差别时却与差别相关，当有因的差别时却舍弃差别关联的显现，都超出了具因的范畴。
对于那些差别与无差别不能构成事物自性差别的，它们是无因果关联的。因此，将导致外境无因的过失。若如此，则事物将成为永远存在或永远不存在，而这已被现量所遮破。因此，诸果的差别与无差别的特征是以因的差别与无差别为根据的。如此，具有不同行相的诸识应当具有确定的不同因，然而确定的因却未被见到，因此无有确定的因。

།གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པའི་རྒྱུར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ ཙམ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་བ་ལས་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོར་བྱུང་བའི་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ ལས་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཐོང་བ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་སོ།།ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའི་ངོ་བོ་བག་ཆགས་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ ལས་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་ཡང་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་བག་ཆགས་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྒྲོན་མ་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ།།སྔར་སྐྱེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་རག་ལས་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་སད་ པ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསལ་བར་མི་ནུས་སོ།།སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅན་གྱི་ནུས་པ་སད་པ་ན་འབྱུང་བ་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ། འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་མཐོང་བས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སད་པའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་པ་ ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཉུང་ཟད་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ།།གང་ཞིག་རྒྱུན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཅན་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་པར་ཡང་ནུས་ཏེ་དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ།

如果认为与习气完全成熟相关的识是确定的因，那么此时它是刹那生起果的因。因为从未见到果的差别，而确定性的功能自性即是习气的完全成熟，而且，正如从第一刹那生起的显现为蓝的识之前的等无间缘所思维那样，从见到后后与蓝色行相相关的分别念，能够理解前前[的情况]。
正如在第一刹那中，由体验蓝色所产生的功能本性的习气趋向于果时，会生起蓝色的分别念，同样地，由于它无差别的缘故，在后后刹那中也会生起与趋向现前的习气为因、具有相同行相的分别念。因此，每一刹那依赖于习气完全成熟的诸分别念，如同灯光和眼识等一样，是刹那生起而相续相关的。
对于"依赖于先前所生起的体验之功能差别的心识，在无有习气完全觉醒的情况下，会在第二刹那等中生起"这一说法，完全无法成立。因为当先前体验的功能觉醒时才会生起，所以依赖于它而生起，因此可以确定：依赖于每一刹那所见而生起的功能觉醒之加行的诸分别念，是仅仅安住片刻的。
凡是不依赖相续的，都可以说是刹那果，如灯光一样。诸分别念也是不依赖相续因的。

།འབྲས་ བུ་གང་ཞིག་གང་ལས་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ།དཔེར་ན་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བའི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ནི་གཞན་ འབྱུང་བ་བཞི་པོ་དག་ལས་མི་འབྱུང་ངོ་།།རྒྱུའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བ་ལས་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱིས་ཁྱབ་ལ། མཐོང་བའི་རྒྱུ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའོ། །བློ་གཞན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བུའི་བློ་ནི་མའི་བློ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་སྔར་གྱི་གོམས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དུ་བརྟགས་པར་མི་ནུས་སོ།།མ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་ཤིང་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་དང་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་མེད་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པར་འདོད་པ་དག་ལས་གཅིག་ནི་ཤེས་རབ་ཕུལ་ དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ།གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ལ་ཡོད་པའི་གོམས་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དེ་ནི་ཁྱད་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་རྒྱུད་སོ་སོ་ལ་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གོམས་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་ པར་གྲུབ་བོ།།དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་མའི་བློ་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུད་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

若见某果从某因生起，则此果不从其他[因]生起。例如，见到从稻种生起的稻芽不从其他[因]生起；同样地，见到从具有完全成熟习气的识中生起的知，不从其他四大[地水火风]生起。从某特殊因生起者为具因之总所遍，而从与所见因不同类中生起者不能成为具因之能遍，因此怎能从某特殊因生起？因此，从异品返回时，以具有特殊因性而遍，这是观察相违遍。
若有人说："即使是以其他心识为先导，儿子的心识也是从母亲的心识中生起的"，这也不正确。因为从随行与返回[的观察]可知，殊胜智慧是由先前的串习为因，而不能认为是由他者为因。从同一母亲所生，且形貌、年龄、诸根皆无缺陷，并具有相同修习的[子女]中，一者具有殊胜智慧，而另一者则不然。母亲所具有的串习对二者无差别，因此这不是产生差别的因。所以，由于他们各自相续中殊胜智慧之知的本性串习有别，故而证成二者皆具有不同相续。
对于从温湿[卵]等所生的有情的生起，母亲的心识也不是因。因此，[应知]具有自身相续的觉知。
《成立后世》，由阿阇黎法胜所造圆满。

། །།གྲོང་ཁྱེར་ ་ཆེན་པོ་དཔེ་མེད་ཀྱི་དབུས་རཏྣ་ར་སྨིའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཧ་རི་ཤ་དེ་བའི་སྐུ་རིང་ལ་ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་དང་།

我来翻译这段藏文：
在无与伦比的大城中央的宝光寺中，于克什米尔国王室利诃利沙德瓦在位期间，[由]克什米尔大班智达噶登嘉波[译出]。
注：
"རཏྣ་ར་སྨི" (Ratna-raśmi) 直译为"宝光"
"ཤྲཱི་ཧ་རི་ཤ་དེ་བ" (Śrī Hariśa deva) 是人名，意为"吉祥诃利沙天"
"སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ" (Bhāgyarāja) 是译者名，意为"具福分之王"
这是一段典型的藏文佛典译跋，记载了译经的时间、地点和译者信息。我已经保持了原文的结构，同时确保译文通顺易懂。


D4252

བོད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་པ་ཚབ་ཉི་མ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།། །།[]@##།།རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པུསྟ་ཀ་ པ་ཋོ་པ་ཡ།བོད་སྐད་དུ། གླེགས་བམ་ཀླག་པའི་ཐབས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དང་པོར་རང་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པ་བསམས་ཏེ། དེའི་མདུན་དུ་རང་གིའམ་གཞན་གྱི་ཆེད་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཟླ་བ་ ལ་གནས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་བྷྲཱུཾ་ལས་ལྷ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ་སེར་མོ་མང་པོ་སྤྲོས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གང་བས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བསམས་ལ། དེ་ནས་གླེགས་བམ་ཀླག་པར་བྱའོ། །གླེགས་ ་བམ་ཀླག་པའི་ཐབས་པཎྜི་ཏ་དཱ་ན་ཤཱི་ལས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是由藏地的译师比丘帕察尼玛扎所翻译。
